• Strona główna
  • Historia
  • Aktualności
  • Warunki przyjęcia
  • Partnerzy
  • Gazetka
  • Budowa domu w Ignacowie zrodziła się z troski o człowieka słabego i pokrzywdzonego. Placówkę tę utworzono, by dać jej mieszkańcom miłość i nadzieję.

    W 1895 roku rozpoczął działalność zakład opiekuńczy pod patronatem św. Antoniego z Padwy, w którym znalazła miejsce dwunastoosobowa grupa wychowanek otoczonych opieką Sióstr Miłosierdzia św. Wincentego a´Paulo.

    W 1902 roku został oddany do użytku dom, rok później poświęcono kaplicę. Pod czujnym okiem s. Bronisławy Szpądrowskiej rozpoczęła działalność szwalnia, ruszyła hodowla drobiu i trzody chlewnej, rozwinęło się sadownictwo.


    W 1904 roku placówka przyjęła nazwę Zakład Wychowawczy dla dziewcząt p.w. św. Antoniego, gdzie schronienie znalazło sześćdziesiąt dziewcząt. Ciężar odpowiedzialności za powstające dzieło powierzono s. Bronisławie Steinberg, która rozbudowała gospodarstwo i zadbała, by doprowadzono wodę i skanalizowano budynek. Powstała też pralnia, dom dla pracowników, stajnie, obory, chlewy.

    Tutejsze powietrze sprzyjało sierotom, były zdrowe. Uczyły się praktycznego prowadzenia gospodarstwa domowego i pod opieką Sióstr rozwijały swoje życie religijne.

    Lata wojny (1914-1918) nie oszczędziły nas. W 1915 roku do Ignacowa weszli Niemcy i gospodarowali w Zakładzie. Brakowało wtedy zboża i niszczał dobytek. W tej trudnej sytuacji to dzieci swoją modlitwą ożywiały nadzieję i wskrzeszały dobre uczucia, a ich sieroca dola budziła życzliwość otoczenia.

    W 1920 roku przed nadejściem bolszewików cztery siostry i pięćdziesięcioro dzieci, które pozostały na miejscu, w obawie przed zniewagą spożyły Najświętszy Sakrament. Bardzo boleśnie odczuły wtedy swoje opuszczenie. Siostry nieustannie czuwały i żyły w lęku przed napadem. Aż nastał ... Cud nad Wisłą.

    W 1928 roku dzięki zabiegom siostry Bronisławy wybudowano elektrownię, uporządkowano ogrody, urządzono boisko do tenisa.

    W 1930 roku zakład przekształcono w trzyletnią Średnią Szkołę Gospodarczą z programem zatwierdzonym przez Ministerstwo Oświaty.

    Po wybuchu wojny w 1939 roku ewakuowano dzieci do pobliskiej wsi Dziękowizna, a następnie do Jakubowa. W Zakładzie stacjonowało wojsko, a nad nim krążyły bombowce. Ulokowano tu koszary.

    W listopadzie 1939 roku wznowiono działalność Szkoły Gospodarczej. Mimo panującego głodu, stanu zagrożenia i niepewności jutra w sercach sierot rodził się duch patriotyzmu.

    W 1941 roku miała miejsce kolejna ewakuacja do Mieni i Warszawy. Dom znów zajęli żołnierze i przystosowali do potrzeb lotnictwa, czyniąc zeń obiekt strategiczny. Okolica była niebezpieczna, w pobliskim lesie odbywały się egzekucje.

    W 1943 roku podczas łapanki schwytano pracowników Zakładu, których dzięki staraniom Sióstr uwolniono.

    Dom był także miejscem ukrywania Żydów, za co groziła śmierć. Siostry dla miłości bliźniego narażały swoje życie.

    Po wojnie nowe władze tylko pozornie były przychylne mieszkańcom domu. W 1945 roku otwarto siedmiodziałową szkołę dla 140 dzieci.

    W 1949 Arcybiskup Metropolita Prymas Polski Stefan Wyszyński erygował parafię Ignaców p.w. św. Antoniego i powierzył ją pod opiekę Zgromadzeniu Księży Misjonarzy św. Wincentego a´Paulo.

    W 1950 roku na mocy Reformy Rolnej upaństwowiono dobra, które były podstawą utrzymania Zakładu.

    W 1952 placówkę przejęło Zrzeszenie Katolików Caritas i nadało nazwę Dom Dziecka Caritas w Ignacowie.

    Ze względów ideologicznych i aby ograniczyć działalność sióstr dokonano zmiany profilu Zakładu. Najpierw w 1961 roku umieszczono tu chłopców z lekkim upośledzeniem. Stopniowo, w ciągu pięciu lat, zamieszkali tu chłopcy upośledzeni w stopniu umiarkowanym i znacznym.

    Lata siedemdziesiąte i osiemdziesiąte to czas nowych inwestycji, modernizacji i ulepszeń w domu i wokół niego, w czym ofiarnie pomagali żołnierze Jednostki Wojskowej w Barczącej.

    W 1994 roku Zrzeszenie Caritas zwróciło Siostrom Zakład. Odtąd placówka nosi nazwę Specjalny Ośrodek Wychowawczy i jest prowadzona przez Siostry Miłosierdzia św. Wincentego a´Paulo.

    Od 123 lat Ośrodek wypełnia swoją misję niesienia pomocy potrzebującym, szerzy miłość i nadzieję.